رستاخیز عیسی مسیح

 برای بسیاری، چه در کلیسای اولیه و چه در کلیسای زمان ما، رستاخیز همچون ایمان شخصی هر فرد می‌باشد! اما ممکن است برای برخی این سئوال به‌وجود بیاید که از کجا مطمئن شوم که اتفاق افتاده است؟

شاید شاگردان عیسی شبانه آمده و جسد او را دزدیده باشند؟! (متی۱۲:۲۸-۱۴) یا اولین ملاقات کنندگان عیسی قیام کرده، شبحی دیده و فکر کرده باشند که عیسی است؟! (لوقا ۳۸:۲۴) شاید هم قیام عیسی، توهم زنانی بود که برای اولین بار بعد از رستاخیز او را ملاقات کردنده بودند؟! (لوقا ۱۱:۲۴) یا شاید رستاخیر عیسی از ذهن خلاق شاگردان زاییده شده تا حرکتی انقلابی را در دل دین یهود به‌وجود آورد!؟ یا نتیجهٔ ایمان خالص آنها به عیسی بوده است که منجر به یک تجربهٔ روحانی با او شده تا یک تجربهٔ ملموس واقعی!؟ شاید هم رهبران کلیسا، ایدهٔ قیام عیسی مسیح از مردگان را سالیان بعد از مرگ او اختراع کرده باشند تا بتوانند پیروان تحت جفای خود را دلداری داده و حتی حفظ کنند!؟

… و هزاران حدس و گمان دیگری که می‌تواند ذهن شکاک انسانِ امروزی را به خود مشغول کرده و مانع ایمان شود.

حقیقت این است که تمامی این شایدها امکان دارد؛ زیرا واقعهٔ مرگ عیسی و رستاخیزش، در منابع تاریخی ثبت نشده است و ما دلایلی به‌غیر از منابع مسیحی برای اثبات قیام عیسی در دسترس نداریم. اما مثل ایمان شخصی هر فرد، رستاخیز هم نتایجی دارد که باید بر اساس آن قضاوت به قبول یا رد آن کرد.
باید این نکته را از ابتدا مورد توجه قرار داد که رستاخیز عیسی یکی از پایه‌های اساسی ایمان مسیحی است و اگر به آن اعتقاد نداشته باشیم، مسیحیت جز نسخه‌ای دیگر از ادیان انسانی نمی‌باشد.

پولس، رسول عیسی مسیح که روزی خود بنا داشت کلیسای عیسی را نابود کند، در مورد رستاخیز چنین می‌گوید:

«و اگر مسیح برنخاسته، هم وعظ ما باطل است، هم ایمان شما. به‌علاوه، برای خدا شاهدان دروغین محسوب می‌شویم، زیرا دربارهٔ او شهادت داده‌ایم که مسیح را از مردگان برخیزانید، حال آنکه اگر مردگان برنمی‌خیزند، پس خدا او را برنخیزانیده است. زیرا اگر مردگان برنمی‌خیزند، پس مسیح نیز برنخاسته است. و اگر مسیح برنخاسته، ایمان شما باطل است و شما همچنان در گناهان خود هستید. اگر تنها در این زندگی به مسیح امیدواریم، حالِ ما از همهٔ دیگر آدمیان رقّت‌انگیزتر است.»