اما دلایل مسیحی رستاخیز عیسی چیست؟

 

اما دلایل مسیحی رستاخیز عیسی چیست؟

شواهد تاریخی

در تمامی اناجیل، این شهادت ثبت شده است که عیسی پس از قیام، به تمامی شاگردان (چه مرد و چه زن) ظاهر شد. وی نه‌تنها خود را ظاهر کرد، بلکه با آنها صحبت کرد، غذا خورد، راه رفت و نشانه‌ٰهای صلیب را نشان داد. پولس در آیات قبل از آیات بالا به این نکته اشاره کرده است. سپس، اضافه می‌کند که بیش از ۵۰۰ نفر از رسولان عیسی، خداوند قیام کرده را دیدند و خود او نیز بعداً با عیسی ملاقات کرد.

گرچه شاهدان تاریخی قیام عیسی شاگردان بودند، اما آنها نمی‌تواند شاهدان دروغین محسوب شوند؛ چون خدا است که بر این شهادت قضاوت کرده، رسولان را قوت داد تا واقعهٔ قیام را موعظه کنند و پیامد آن، ایمان‌آوردن صدها نفر بود.

پایهٔ مسیحیت

انجیل یا پیام خوش برای تمامی دنیا این است که: «مسیح برای گناهان ما مرد، دفن شد و از مردگان برخاست. امروز ما در عیسی می‌توانیم در مقابل خدا پارسا بایستیم و در مقابل گناه مقاومت کنیم و زندگی ابدی داشته باشیم.»

کتاب‌مقدس بر این اعتقاد است که مزد گناه مرگ است. اگر موجودی دیگر به‌جای شخص قربانی نشود، این شخص است که باید جزای گناه خود را با مرگ خویش بپردازد. به همین دلیل سیستم قربانی و شریعت در عهد عتیق (در اسرائیل) به‌وجود آمد تا حیوانات یا محصولات زمین (همراه با قربانی‌های دیگر) به‌جای انسان قربانی شوند و بدین وسیله، انسان از کارهای بد خودش توبه کند. به این ترتیب، او در حضور خدا پذیرفته و رابطه‌اش با وی حفظ می‌شد. همان‌طور که در مقالهٔ قبلی گفته شد،‌ پولس در نامهٔ خود به رومیان و غلاطیان به تفسیر استدلال می‌کند. انسان در به‌انجام‌رساندن هدف شریعت و سیستم قربانی کاملاً شکست خود. بنابراین، خدای پدر، پسر یگانهٔ خود عیسی را فرستاد تا به‌جای ما شریعت را به‌طور کامل انجام دهد و برای ما بر روی صلیب قربانی گناه شود.

اگر عیسی در مرگ باقی می‌ماند (مانند مابقی پیامبران)، دیگر بخشش گناهان از طریق او معنی نداشت؛ چون او گناه را شکست نداده بود، بلکه فقط پوشانده بود. مثلاً اگر فردی غده‌ای در سر خود دارد و دائماً دچار سر درد می‌شود، قرص سردرد فقط می‌تواند تسکینی برای درد باشد، نه اینکه غده را از سر خارج کند. این قدرت جراح است که سر را شکافته و غده را خارج می‌کند تا درد دائمی ار بین برود.

رستاخیز مسیح، قدرت غدهٔ گناه را در انسان بر می‌دارد و به انسان این اجازه را می‌دهد که رابطه‌ای مصالمت‌آمیز با خدا و دیگران داشته باشد. پولس در همین باب ۱۵ اول قرنتیان چنین می‌گوید: «مرگ در پیروزی فرو بلعیده شده است… ای گور، پیروزی تو کجاست؟ و ای مرگ، نیش تو کجا؟» (اول قرنتیان ۵۴:۱۵-۵۷). نیش مرگْ گناه است و نیروی گناه، شریعت. اما شکر خدا را که به‌واسطهٔ خداوند ما عیسی مسیح به ما پیروزی می‌بخشد.

تمامی امید به آزادی، محبت، پیروزی، دریافت روح و دیگر پایه‌های ایمان مسیحی به این موضوع بر می‌گردد که مسیح از مردگان برخاست. بنابراین، ما نیز می‌توانیم در این پیروزی و قدرت شریک شویم.

در کلیساهای قدیمی‌تر همچون کلیسای انگلیکن، از شب پنجشنبهٔ شام خداوند (شبی که شبانان و رهبران پاهای اعضای کلیسا را می‌شویند)، تمامی محراب و کلیسا را از تزئینات خالی می‌کنند تا زندگی تهی و سیاه انسان گناهکار را به تصویر بکشند. ولی شب قبل از یکشنبهٔ قیام با سرود و پرستش و شمع در دست، کلیسا را با گل‌های سفید و زیبا آراسته می‌کنند تا قدرت قیام و پیروزی بر مرگ را در روز یکشنبهٔ قیام با ایمانداران جشن بگیرند.